مالتیپلکس تقسیم فضایی (SDM) فناوریای است که از تقسیمبندی فضایی برای تحقق استفاده مجدد استفاده میکند. با افزایش میزان تولید دادهها و افزایش الزامات ظرفیت انتقال فیبر نوری، توسعه اکثر ابعاد اساساً به اوج خود رسیده و دیگر نمیتواند پیشرفت چشمگیری داشته باشد. فناوری مالتیپلکس تقسیم فضایی به یک جهت تحقیقاتی مهم برای بهبود ظرفیت انتقال آن تبدیل شده است. فیبر نوری مالتیپلکس تقسیم فضایی با استفاده از اصل مالتیپلکس چندبعدی فضا و حالت در یک فیبر نوری ساخته میشود. از لحاظ تئوری، میتواند ظرفیت انتقال فیبر نوری را به میزان قابل توجهی افزایش دهد، که انتظار میرود بحران ظرفیت انتقال داده را حل کند.
در بستر عصر اطلاعات، کلانداده، رایانش ابری، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، 5G و سایر صنایع به سرعت در حال توسعه هستند و رشد اقتصاد دیجیتال خیرهکننده است، اما این امر افزایش سریع تولید دادهها را نیز به همراه دارد. طبق دادههای Statista، یک سازمان معتبر بینالمللی، تخمین زده میشود که تا سال 2035، تولید دادههای جهانی به 2142 زتابایت خواهد رسید و وارد مرحله رشد انفجاری میشود. در این زمینه، فشار انتقال شبکه به سرعت افزایش مییابد و الزامات ظرفیت انتقال فیبر نوری همچنان در حال بهبود خواهد بود. تحقیقات در مورد فیبر نوری مالتی پلکس با تقسیم فضایی توجه را به خود جلب کرده است و بازار، فرصتهای توسعه را به ارمغان خواهد آورد.
فیبر نوری مالتی پلکس تقسیم فضایی عمدتاً شامل فیبر نوری مالتی پلکس هسته و فیبر نوری مالتی پلکس حالت است. محصول نمونه اولی، فیبر نوری چند هستهای است که با اضافه کردن چندین هسته تک حالته در یک فیبر نوری واحد محقق میشود و محصول نمونه دوم، فیبر نوری چند حالته است که با افزایش تعداد حالتهای انتقال در یک هسته محقق میشود. هر دو مزایا و معایب خاص خود را دارند. فیبر چند حالته چند هستهای که ترکیبی از فناوری فیبر چند هستهای و فیبر چند حالته است، میتواند مزایای این دو را ادغام کرده و ظرفیت انتقال فیبر نوری را تا حد زیادی بهبود بخشد. این به یک جهت مهم در تحقیقات فیبر مالتی پلکس تقسیم فضایی تبدیل شده است.
کابل مخصوص فضای داخلی- کابل ماژول از فوجیکورا
کابل داخلی/خارجی - کابل زوم 3G از فوجیکورا
زمان ارسال: ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱